
به گزارش خبرنگار تابناک از استان لرستان؛ سالهاست نام الیگودرز با چشمهها، رودها و منابع غنی آبی گره خورده؛ شهری که باید به پشتوانه همین ظرفیت طبیعی، یکی از برخوردارترین مناطق کشور در حوزه آب و کشاورزی باشد، اما امروز خود با دغدغه کمآبی، مهاجرت روستاییان و نگرانی درباره حقآبه مردمش روبهروست. اتفاق اخیر در ایستگاه انوج و حواشی نصب کنتور بر مسیر انتقال آب به سد حوضیان، بار دیگر این پرسش قدیمی را زنده کرده که سهم واقعی مردم الیگودرز از منابع آبی سرزمین خود چیست؟
ماجرای نصب کنتور بر خط انتقال آب، صرفاً یک مسئله فنی یا اداری نیست؛ بلکه نمادی از سالها بیاعتمادی و گلایه مردمی نسبت به نحوه مدیریت منابع آب در لرستان است. مردمی که سالها شاهد انتقال آب حوزههای بالادست به مناطق مرکزی کشور بودهاند، امروز این نگرانی را دارند که حتی برای آب سرزمین خود نیز باید پاسخگو باشند؛ آن هم در شرایطی که بسیاری از روستاها و زمینهای کشاورزی منطقه همچنان با بحران تأمین آب مواجهاند.
اقدام اخیر در قطع کابلهای کنتور توسط نماینده الیگودرز، فارغ از قضاوت درباره شکل و شیوه آن، نشاندهنده عمق حساسیت اجتماعی نسبت به مسئله آب در منطقه است؛ حساسیتی که دیگر صرفاً یک مطالبه محلی نیست، بلکه به بخشی از هویت و دغدغه عمومی مردم تبدیل شده است. وقتی مردم احساس کنند منابع طبیعی استان، بدون توجه کافی به نیازهای خودشان مدیریت میشود، طبیعی است که هر اقدام تازهای با موجی از واکنش و بیاعتمادی همراه شود.

در این میان، اظهارات استاندار لرستان مبنی بر اینکه «حقآبه مردم استان خط قرمز ماست» را باید مهم و تعیینکننده دانست؛ موضعی که اگر قرار است صرفاً در حد واکنش رسانهای باقی نماند، نیازمند تبدیل شدن به سیاستی عملی و شفاف در مدیریت منابع آب استان است. مردم لرستان سالهاست این سؤال را مطرح میکنند که چگونه است استانی با این حجم از منابع آبی، هنوز در بسیاری از مناطق با تنش آبی، ضعف زیرساخت و مهاجرت ناشی از کمآبی مواجه است؟
واقعیت این است که مسئله آب در لرستان، دیگر تنها یک موضوع عمرانی یا خدماتی نیست؛ این مسئله به موضوعی اجتماعی، اقتصادی و حتی امنیتی تبدیل شده است. کشاورزی، معیشت روستاییان و آینده توسعه استان، مستقیماً به نحوه مدیریت این منابع گره خورده است. در چنین شرایطی، هرگونه تصمیم درباره انتقال، سنجش یا مدیریت آب، بدون اقناع افکار عمومی و بدون در نظر گرفتن منافع مردم منطقه، میتواند به افزایش شکاف میان مردم و مدیران منجر شود.
امروز مطالبه مردم الیگودرز و لرستان، نه مخالفت با توسعه ملی، بلکه رعایت عدالت در توزیع منابع و اولویت دادن به نیازهای خود استان است. هیچ منطقی نمیپذیرد استانی که سرچشمه آب است، خود درگیر تشنگی و بحران معیشت باشد. شاید وقت آن رسیده باشد که مدیریت آب در لرستان، از نگاه صرفاً انتقالمحور، به سمت حفظ حقآبه مردم و توسعه پایدار استان تغییر مسیر دهد.
انتهای پیام/