لرستان؛ استانی با پروژههای ناتمام
به گزارش خبرنگار تابناک از استان لرستان؛ سالهاست نام لرستان با واژههایی چون ظرفیت، منابع غنی، طبیعت کمنظیر و استعدادهای انسانی گره خورده است؛ استانی که روی کاغذ، باید یکی از قطبهای مهم توسعه در غرب کشور باشد، اما در عمل همچنان با انبوهی از مشکلات زیرساختی، اقتصادی و عمرانی دستوپنجه نرم میکند. پرسش مهم اما اینجاست؛ آیا لرستان فقط قربانی کمبود امکانات و اعتبارات است، یا بخشی از این عقبماندگی به ضعف در پیگیری، نبود انسجام مدیریتی و تصمیمهای مقطعی بازمیگردد؟
واقعیت آن است که بسیاری از پروژههای مهم استان، سالها میان وعده، کلنگزنی و افتتاحهای نیمهتمام گرفتار ماندهاند. از پروژههای راهسازی و راهآهن گرفته تا طرحهای صنعتی، گردشگری و زیرساختی؛ پروژههایی که هر بار با تغییر دولتها و مدیران، دوباره از نقطه اول آغاز میشوند و هنوز به سرانجام مشخصی نرسیدهاند.
در این میان، یکی از جدیترین چالشهای لرستان، ضعف در پیگیری مستمر مطالبات استان در سطح ملی است. توسعه، تنها با داشتن ظرفیت و منابع محقق نمیشود؛ بلکه نیازمند مدیریت منسجم، رایزنی مؤثر، مطالبهگری حرفهای و پیگیری مداوم است. استانی که نتواند مطالبات خود را بهدرستی در سطح کلان کشور دنبال کند، حتی با وجود برخورداری از ظرفیتهای فراوان نیز در چرخه عقبماندگی باقی خواهد ماند.
از سوی دیگر، نبود زیرساختهای مناسب در حوزه حملونقل، صنعت، اشتغال و سرمایهگذاری، همچنان یکی از موانع اصلی توسعه لرستان است. بسیاری از سرمایهگذاران، نبود مسیرهای ارتباطی مناسب، مشکلات اداری و طولانی بودن روند تصمیمگیری را از مهمترین دلایل بیمیلی برای حضور در استان عنوان میکنند؛ موضوعی که مستقیماً بر نرخ بیکاری و مهاجرت نیروهای جوان و متخصص تأثیر گذاشته است.
در کنار همه اینها، لرستان همچنان از «مدیریت جزیرهای» رنج میبرد؛ جایی که دستگاهها، نمایندگان و مدیران، گاه به جای همافزایی و وحدت برای توسعه استان، درگیر اختلافات و نگاههای مقطعی میشوند. توسعه، بیش از هر چیز به وحدت، برنامهمحوری و استمرار نیاز دارد؛ حلقههای مفقودهای که سالهاست در مسیر پیشرفت لرستان احساس میشوند.
امروز مردم لرستان دیگر تنها وعده نمیخواهند. مطالبه اصلی، اقدام عملی، پیگیری مؤثر و تعیین تکلیف پروژههایی است که سالهاست به بخشی از حافظه فرسایشی استان تبدیل شدهاند. لرستان ظرفیت توسعه را دارد؛ آنچه کمرنگ است، ارادهای منسجم برای تبدیل این ظرفیتها به فرصتهای واقعی است.
انتهای پیام/