
به گزارش خبرنگار تابناک از استان لرستان؛ ۲۷ اردیبهشت، روز روابط عمومی و ارتباطات، در تقویم رسمی کشور فرصتی برای تجلیل از فعالان این عرصه است؛ اما برای استانی چون لرستان که در چنبره مشکلات ساختاری، پروژههای نیمهتمام چنددهساله و نرخ بالای بیکاری دستوپنجه نرم میکند، این روز باید مجالی برای یک بازخوانی انتقادی باشد.
واقعیت آن است که نظام مسائل لرستان، فراتر از ضعف در بودجه و منابع، از یک «عارضه مفرط ارتباطی» رنج میبرد؛ شکافی عمیق میان ویترینِ گفتمانیِ دستگاههای اجرایی و واقعیتهای ملموسِ کف جامعه.
در سالهای اخیر، نگاه حاکم بر بخش عمدهای از روابطعمومیهای استان، رویکردی کاملاً سنتی، ارادتمحور و یکطرفه بوده است. بخش زیادی از توان این مجموعهها صرف این میشود که کلیدواژههای روز و جهتگیریهای کلی مدیران ارشد را با بوق و کرنا در تمام اخبار و محتواها با هر موضوعی تزریق کنند.
نتیجه این فرآیند، تولید انبوهی از اخبار ویترینی، گزارشهای فرمایشی و متنهای شعاری است که در ذهن مخاطب عام، هیچ ارزش خبری یا گرهگشایی عینی ندارد.
روابط عمومی در این مدل، به جای آنکه زبان گویای سازمان و پناهگاه مردم باشد، به بوق تبلیغاتی شخصِ مدیر تبدیل میشود.
در استانی که مردم آن با گوشت و پوست خود بحرانهای زیرساختی، معضلات کشاورزی، چالش حقآبهها یا بلاتکلیفی کارخانههای بزرگ را حس میکنند، شنیدن مداوم بیانیههای اتوکشیده و واژههای تزیینی از سوی روابطعمومیها، تنها به دیوار بیاعتمادی دامن میزند.
چالش اصلی ارتباطی مسئولان با مردم در لرستان این است: روابطعمومیها به جای حل مسئله، به دنبال پنهانکاری، تلطیف یا توجیه چالشها هستند تا جایی که وقتی یک رسانه شناسنامهدار به نقد عملکردی میپردازد، واکنش سنتی برخی روابطعمومیها موضعگیری تدافعی، بایکوت خبری یا اتهامزنی است؛ رفتاری که نشان میدهد هنوز مفهوم پاسخگویی شفاف در ادبیات اداری استان جا نیفتاده است.
لرستان برای عبور از چالشهای خود، بیش از هر چیز به «ارتباطات توسعهمحور» نیاز دارد. در نظریات نوین ارتباطی، روابط عمومی دلال محتوا نیست؛ بلکه وکیل مدافع مردم در داخل دستگاه و وکیل مدافع دستگاه در بین مردم است.
در همین راستا تغییر نگاه سنتی در لرستان یعنی: ترجمه واقعبینانه گفتمانها، اگر شعار یا جهتگیری کلان یک دستگاه محرومیت زدایی یا توسعه صنعتی است، روابط عمومی نباید این کلمات را خلاصه در بنرها کند؛ بلکه باید به جامعه و رسانهها گزارش دهد که دقیقاً کدام پروژه سنجهپذیر (مانند سد معشوره، راهآهن خرمآباد یا کارخانههای ازنا و دورود) چه میزان پیشرفت واقعی داشته است.
تا زمانی که روابط عمومیهای دستگاههای اجرایی در لرستان به جای تسهیلگر توسعه، در نقش توجیهگر وضع موجود عمل کنند، زنجیره ارتباطی مردم و حاکمیت ترمیم نخواهد شد. در این میان، نقش رسانههای مطالبهگر و تحلیلمحور استان بسیار حیاتی است؛ رسانههایی که نباید اجازه دهند کلیدواژههای تزیینی جایگزین آمارهای واقعی و پاسخهای صریح شوند. تغییر این ریلگذاری سنتی، اولین و مهمترین گام برای اصلاح نظام ارتباطی مسئولان با مردمی است که شایسته شفافیت و صداقت بیشتری هستند.
یادداشت: امیرمحمد رضایی
انتهای پیام/