اردیبهشت پاییزی
به گزارش خبرنگار تابناک از استان لرستان؛ ساعتِ شنیِ تقویم رسیده است به دوازدهمین روز اردیبهشت، به خاطره ی خونین گلوله ی ترور که عالم شهیر را معلم شهید کرد!
چه کوه اندوهی بود آن ترور! آن روزها هنوز انقلاب به طغیان این خشونتها که بعدها مفتح، بهشتی، رجایی، باهنر، مدنی، دستغیب و بسیاری بزرگان دیگر را از ایران، گرفت، عادت نکرده بود!
شهادت معلم انقلاب، اولین ترور یک شخصیت از حلقهی نزدیکان امام و خواص انقلابیون بود! مصیبتی وحشتناک! و زلزلهای در حوزه و دانشگاه!
با این حال وقتی دانشجویان انقلابی آن سالها، مضطربانه از امام پرسیدند حالا که استاد مطهری، شهید شده است به چه کسی مراجعه کنیم؟ بیشک و درنگ این اسم را شنیدند: «آسیدعلی آقای خامنهای»
و آسیدعلی آقا، برای چهل و چند سال، چه پیش از رهبری و چه پس از آن، «معلم انقلاب» بود...
او با حوصله و به تدریج، نسل های مختلف انقلاب را تربیت کرد! معلمی دلسوز، صبور و امیدوار! آخرین درس او البته کارگاه عملی داشت تئوری نبود از جنس خطابه و نصیحت نبود آخرین درس معلم انقلاب، شهادت بود و این درس، آنچنان موثر بود که شاگردان کلاسش را مبعوث کرد!
در پاییزیترین اردیبهشت این سالها، آسیدعلی آقا دیگر در میان ما نیست! این غم هر چه میگذرد بیشتر عمیق می شود! آن قدر عمیق که سالگرد شهادت شهید مطهری، اشک عزای شهید خامنهای را روی گونههایمان جاری میکند!
پس با بغض، با غم و با افسوس مینویسم:
رهبر شهیدمان، آسیدعلی آقای خامنهای، روزت مبارک!
یادداشت: امیر محمد رضایی
انتهای پیام/